
Me prapamendim, mitet krijohen; njerëz të zakonshëm e ngjarje të thjeshta qëllimisht zmadhohen dhe u ofrohen turmave që të kenë me çfarë të mburren a për t’i mbajtur nënkontroll; mbi këto baza ngrihet historia, për të fshehur gjurmët, përligjur shtypjen, dhe për krijimin e miteve të reja.
Lenini, për shembull, vuante nga impulsi i papërmbajtshëm për të shkruar, duke shkruar dy artikuj të gjatë në ditë që dukeshin kështu:
“Nuk ka dyshim se ne kemi përpara një rrymë të caktuar ideologjike ndërkombëtare, e cila nuk varet nga asnjë sistem filozofik, por që është rezultat i disa shkaqeve të përgjithshme që qëndrojnë jashtë sferës së filozofisë”.
Si lidhej saktësisht ky shkrues i ditur me fshatarët dhe njerëzit e klasës punëtore të Perandorisë Ruse, 90 përqind e të cilëve nuk dinin të lexonin apo të shkruanin?
Ngjan me historinë e një fëmije që e shikon prindin si zë të pakushtëzuar autoriteti.
Shtresat e ulëta në Rusi ishin mësuar t’i nënshtroheshin plotësisht vullnetit të carit të mirëarsimuar dhe nuk prisnin që lideri i tyre i ri suprem të ishte ndryshe.
Për sa kohë që ai foli në emër të tyre dhe merrte për zemër interesat e tyre, ata iu përulën autoritetit të tij.
Pasi kaloi disa vite në Gjermani dhe Zvicër, Lenini u mësua me komoditetet e qytetërimit perëndimor. Pas kthimit të tij në Rusi, ai gjeti një vend që mbeti shumë dekada, nëse jo një shekull, prapa Evropës në zhvillim.
Me prapamendim, mitet krijohen; njerëz të zakonshëm e ngjarje të thjeshta qëllimisht zmadhohen dhe u ofrohen turmave që të kenë me çfarë të mburren a për t’i mbajtur nënkontroll; mbi këto baza ngrihet historia, për të fshehur gjurmët, përligjur shtypjen, dhe për krijimin e miteve të reja.
Lenini, për shembull, vuante nga impulsi i papërmbajtshëm për të shkruar, duke shkruar dy artikuj të gjatë në ditë që dukeshin kështu:
“Nuk ka dyshim se ne kemi përpara një rrymë të caktuar ideologjike ndërkombëtare, e cila nuk varet nga asnjë sistem filozofik, por që është rezultat i disa shkaqeve të përgjithshme që qëndrojnë jashtë sferës së filozofisë”
Për zhgënjimin e tij, nuk kishte asnjë shtëpi të vetme në Moskë që të kishte energji elektrike, ujë të rrjedhshëm dhe një telefon të instaluar.
Zinaida Morozova, gruaja e një milioneri (oligark, në gjuhën moderne), kishte qenë një grua përparimtare në kohën dhe moshën e saj. Ajo kishte marrë parasysh zhvillimet dhe shpikjet e reja në Evropë dhe kishte rregulluar një rezidencë fshati në Gorki sipas standardeve moderne.
Megjithëse ndodhet 40 km larg Kremlinit, Lenini vendosi të transferohej në rezidencën e Morozovës për të shijuar energjinë elektrike (Zinaida kishte instaluar një gjenerator elektrik gjerman), ujë të rrjedhshëm dhe lidhje telefonike, si dhe dhoma të shumta gjumi, një verandë verore, një sallë të madhe muzikore me piano, fiksime evropiane.
Ironikisht, një njeri që ia kushtoi gjithë jetën luftimit të aristokracisë, zgjodhi të jetonte si aristokrat.
Lenini bleu një Rolls Royce, por më pas kuptoi se nuk kishte rrugë të duhur midis Moskës dhe Gorkit. Dy saje u montuan në rrotat e përparme dhe zinxhirë në rrotat e pasme për të lejuar transportin për udhëheqësin e proletariatit.
Një gjë tjetër kurioze, pasi një goditje e la të paaftë, një karrocë invalidësh elektrike iu porosit nga Londra. Megjithatë, Lenini nuk e shijoi atë për shumë kohë përpara se të vdiste në vitin 1924.
