Pas një mungese të gjatë prej plot 19 vitesh, “Sofra Pejane” u rikthye në Ulqin, duke e shndërruar qytetin bregdetar në një skenë të hapur emocionesh, kujtimesh dhe krenarie kulturore.
Në ambientin karakteristik të Pazarit të Suvenirëve, ku tradita dhe historia ndërthuren natyrshëm, të mërkurën mbrëma (29 prill 2026) u mbajt një mbrëmje e veçantë që riktheu në jetë tingujt e këngëve të vjetra qytetare dhe frymën autentike shqiptare.
Ky organizim i rëndësishëm kulturor u realizua nga Qendra për Ruajtjen dhe Zhvillimin e Kulturës së Pakicave, nën drejtimin e drejtorit Gzim Hajdinaga.
Ai e cilësoi rikthimin e “Sofrës Pejane” si një moment të shumëpritur dhe me peshë të veçantë për jetën kulturore të Ulqinit.
“Ky është një rikthim që shkon përtej artit”, u shpreh Hajdinaga në fjalën e tij. “Është një rikthim i shpirtit, i kujtesës dhe i identitetit tonë. ‘Sofra Pejane’ na rikujton se sa e rëndësishme është të mos harrojmë rrënjët tona dhe t’i kultivojmë ato me dashuri.”
Mbrëmja nisi me një interpretim të veçantë nga kori i gjimnazit publik “Vëllazërim-Bashkim”, i cili solli një energji të freskët dhe emocionuese në skenë. Zërat e rinj, të ndërthurur me traditën, krijuan një urë simbolike mes brezave, duke dëshmuar se trashëgimia kulturore vazhdon të jetojë dhe të përcillet.
Një nga momentet më domethënëse të kësaj mbrëmjeje ishte ndarja e një mirënjohjeje të veçantë nga “Sofra Pejane” për Gzim Hajdinagën. Përfaqësuesit e kësaj trupe theksuan se ndarja e mirënjohjeve nuk është e zakonshme për ta, çka e bën këtë akt edhe më të veçantë dhe domethënës.
“Ne rrallëherë ndajmë mirënjohje të tilla”, u shprehën ata. “Por këtë herë e ndiejmë si një detyrim moral dhe shpirtëror. Për miq të sinqertë dhe për njerëz që lënë gjurmë të pashlyeshme. Nga ‘Sofra Pejane’ dhe nga populli i Pejës, kjo mirënjohje shkon për Gzim Hajdinagën në shenjë falënderimi për mikpritjen dhe me dëshirën që Ulqini të jetë gjithmonë i mbushur me gazmend e hare”.
Në shenjë respekti dhe nderimi, atij iu dhurua edhe një plis tradicional shqiptar, simbol i identitetit dhe trashëgimisë kombëtare.
I prekur nga ky vlerësim, Hajdinaga u shpreh thellësisht mirënjohës.
“Mirë se keni ardhur në sofrën tuaj”, tha ai. “Jemi të nderuar që sot kemi në mesin tonë burra që nuk janë vetëm artistë, por edhe intelektualë të Pejës. Prania juaj është një pasuri për ne dhe një dëshmi se kultura jonë ka rrënjë të forta.”
Programi artistik vijoi me një sërë performancash që sollën në skenë këngë qytetare dhe interpretime autentike që ngjallën emocione te të pranishmit. Një nga kulmet e mbrëmjes ishte performanca e Ramadan Krasniqit, i cili me zërin dhe stilin e tij karakteristik riktheu nostalgjinë e muzikës së vjetër shqiptare.
Publiku, i përbërë nga të gjitha moshat, reagoi me entuziazëm, duke kënduar dhe duartrokitur në sinkron me artistët.
Fitim Behluli, një nga anëtarët e “Sofrës Pejane”, ndau emocionet e tij për këtë rikthim të shumëpritur.
“Të jesh pjesë e ‘Sofrës Pejane’ është një nder i madh. Kjo është një trashëgimi që nuk duhet të ndërpritet. Shpresoj që ky organizim të vazhdojë çdo vit dhe të bëhet një pikë referimi për kulturën tonë”, u shpreh ai.
Duhet theksuar se këtë vit “Sofra Pejane” është dekoruar nga Presidentja e Republikës së Kosovës me medalje presidenciale për kontributin e saj në ruajtjen dhe promovimin e muzikës qytetare shqiptare, një vlerësim që e ngre edhe më shumë rëndësinë e këtij aktiviteti në nivel kombëtar.
Rikthimi i saj në Ulqin pas gati dy dekadash përfaqëson një ringjallje të kujtesës kulturore, një bashkim të brezave dhe një dëshmi se tradita shqiptare jo vetëm që mbijeton, por vazhdon të jetojë me dinjitet dhe krenari.
Nëse dëshirat e artistëve dhe organizatorëve realizohen, “Sofra Pejane” pritet të kthehet në një traditë të përvitshme në Ulqin, duke e bërë këtë qytet një pikë takimi për kulturën, muzikën dhe shpirtin shqiptar.
D. Teliqi