Mihana Goga
Toka ku shpirti pushon!
Aty ku qielli takohet me detin…
E ajo zhurmë e këndshme e detit që
inspiron për jetë…
Lëviz pa ndal, me valë të vogla e
të mëdha…
E sa herë vijnë në breg sikur
lajmërojnë për misionin e
përfunduar.
Dhuratë nga Zoti kjo bukuri, që
shpirtin ma freskon.
E ajo kaltërsi sikurse më thotë:
Eja përsëri!
Shikimi në të më qartëson
mendimet e kthjellojnë mendjen…
Shpirti ndjenë rehatinë si në asnjë
vend tjetër.
E dashura, e bukura
VENDLINDJA IME…!