“Poema e mungesës” si hapësirë reflektimi dhe dialogu poetik

Të ftuarat speciale në këtë takim ishin dy figura të rëndësishme të poezisë dhe letërsisë shqipe - Rita Petro dhe Mimoza Ahmeti, të cilat ndanë me të pranishmit mendime, përvoja dhe interpretime rreth librit “Poema e mungesës”, një vepër që trajton me ndjeshmëri temat e mungesës, kujtesës, dhimbjes dhe identitetit njerëzor

Të martën, më 12 dhjetor 2025, në ambientet e Eko Club Shkodër u zhvillua një aktivitet letrar me rëndësi të veçantë për jetën kulturore të qytetit. Aktiviteti u organizua nga Eko Mendje, një nismë që synon promovimin e mendimit kritik, artit dhe dialogut kulturor, duke sjellë pranë publikut emra të njohur të letërsisë shqipe dhe duke krijuar hapësira reflektimi mbi temat bashkëkohore.
Të ftuarat speciale në këtë takim ishin dy figura të rëndësishme të poezisë dhe letërsisë shqipe – Rita Petro dhe Mimoza Ahmeti, të cilat ndanë me të pranishmit mendime, përvoja dhe interpretime rreth librit “Poema e mungesës”, një vepër që trajton me ndjeshmëri temat e mungesës, kujtesës, dhimbjes dhe identitetit njerëzor.
Në ambientin e Eko Club Shkodër u krijua një atmosferë intime dhe reflektuese, ku publiku, i përbërë nga studentë, artdashës, mësues, shkrimtarë të rinj dhe qytetarë të interesuar për letërsinë, u përfshi aktivisht në diskutim. Që në fillim të aktivitetit u ndje një klimë bashkëbisedimi e hapur, ku fjala poetike u vendos në qendër të vëmendjes si mjet për të kuptuar përvojën njerëzore dhe realitetin emocional të individit.
Në fjalën e saj, Rita Petro u ndal te koncepti i mungesës si një element thelbësor në krijimtarinë poetike, duke theksuar se mungesa nuk është vetëm zbrazëti, por edhe burim force dhe frymëzimi. Ajo vuri në dukje se poezia shpesh lind pikërisht aty ku fjala mungon, aty ku ndjenja është më e fortë se shprehja, dhe se “Poema e mungesës” përfaqëson një udhëtim të brendshëm drejt asaj që nuk shihet, por ndjehet thellë.
Nga ana tjetër, Mimoza Ahmeti e trajtoi veprën nga një këndvështrim më filozofik dhe ekzistencial, duke e lidhur mungesën me përvojën e dashurisë, humbjes dhe kohës. Sipas saj, libri e fton lexuesin të përballet me boshllëqet e veta dhe t’i pranojë ato si pjesë të pandashme të qenies njerëzore.
Diskutimi u pasurua edhe nga pyetjet dhe komentet e publikut, i cili shfaqi interes të veçantë për procesin krijues të poeteve, mënyrën se si përjetohet mungesa në art dhe raportin mes poezisë dhe realitetit shoqëror. Ky ndërveprim e bëri takimin edhe më dinamik, duke e kthyer atë në një dialog të vërtetë mes autores dhe lexuesve.
Një vëmendje e veçantë iu kushtua rolit të poezisë në kohët moderne, ku shpesh vlerat shpirtërore lihen në hije nga ritmi i shpejtë i jetës. Në këtë kontekst, aktiviteti u konsiderua si një thirrje për t’u ndalur, për të reflektuar dhe për t’u rikthyer te fjala e shkruar si formë rezistence dhe vetëdijeje.
Drejtuesi i Eko Mendjes, Mirsad Basha, theksoi rëndësinë e aktiviteteve të tilla për gjallërimin e jetës kulturore në Shkodër, një qytet me traditë të pasur letrare dhe artistike. Sipas tij, takime të tilla jo vetëm që promovojnë librin dhe autorët, por krijojnë ura komunikimi mes brezave dhe nxisin mendimin kritik në shoqëri.
Në përfundim, takimi letrar në Eko Club Shkodër u mbyll në një atmosferë reflektimi dhe mirënjohjeje, duke lënë te të pranishmit një ndjesi frymëzimi dhe dëshirë për t’u thelluar më tej në poezinë bashkëkohore shqipe. “Poema e mungesës” u shfaq jo vetëm si një libër, por si një përvojë emocionale dhe mendore, që vazhdon të rezonojë edhe pas mbylljes së aktivitetit. Ky takim dëshmoi edhe një herë se letërsia mbetet një nga format më të fuqishme të komunikimit njerëzor, e aftë të bashkojë individë, të hapë debate dhe të ndriçojë anët më të fshehta të shpirtit.

Donika Lulgjuraj

Të fundit

më të lexuarat