Asllan Bisha
Pasditja e asaj dite të gjysmës së gushtit 1985 përkonte me emrin e kafenesë ,,Safari,, Në plazhin e Zallit Kafenesë iu dha emri i tillë për të zgjuar kureshtje tek mysafirët se plazhi pranë ishte si shkretëtirë e safarës afrikane. Prandaj, duhet pasur kujdes secili që vendoste për t’u rrezitur në plazhin e Safarit.
Ditët e djegagurit, ditët e nxehta, erdhën një javë më parë. Mirëpo, vapa s‘kishte mbarim. Edhe mëngjeset ishin përcëlluese. Edhe nën hije temperatura arrinte 40-shin. Uji nisi të mungojë, burimet u shterrën nga valët e radios, kërkohej nga qytetarët të kursenin ujin, burimin e jetës, luteshin të mos ujitnin perimet e shalqinin. Paralajmëroheshin se do të dënohen ata që nuk i përmbahen rregullave dhe rrezikojnë sezonin turistik. Kërkohej vigjilencë dhe qytetari, sepse kjo do të ishte shumë keq për imazhin e qytetit tonë i cili kishte marrë emeër të mirë, posaçërisht tek turistët e Evropës Qendrore të cilët kishin nisur të vizitojnë Ulqinin në numër të madh.
Po ashtu u jepnin këshilla mysafirëve të laheshin më shumë, ndërsa në mesditë të lënin plazhin e të gjenin hije, të ndërpritej puna e të mos dilej jashtë pa nevojë të madhe. Temperatura kalonte 40 gradëshin. Unë isha në pushim. Edhe nën pjergullë u mërzita. Lexova gazett të cilat trajtonin vetëm politikë.
Më gjerësisht mund ta lexoni në numrin “757” të revistës Koha Javore