Fundjavën e kaluar u nda nga jeta në moshën 61 vjeçare, Nikollë Prëkë Lulgjuraj, i cili pjesën më të madhe të karrierës profesionale e kaloi në diplomaci, duke shërbyer në përfaqësitë diplomatike të Malit të Zi në Gjermani dhe, së fundmi, në Prishtinë. Vdekja, papritmas e mori në shërbim, në kryeqendrën e Republikës së Kosovës, pasi atje aktualisht, ishte ushtrues i detyrës së ambasadorit të Malit të Zi në shtetin e Kosovës, ku ishte i angazhuar në funksionin e sekretarit të ambasadës së Malit të Zi në këtë vend. Lajmi për vdekjen e tij të parakohshme, përveç se ishte pikëllim i thellë për familjen e tij, të afërmit dhe të dashurit e tij, pikëlloi edhe të gjithë të njohurit, miq, kolegë dhe bashkëvendësit me të cilët Nikolla, kaloi pjesën më të madhe të jetës. Është normale që vdekja e një të afërmi të përjetohet me dhembje e pikëllim të thellë e, po ashtu, edhe një miku dhe bashkëvendësi në moshën e tillë, sidomos kur ndarja nga jeta rikujton çaste miqësie, respektit e dashamirësie për të cilat Nikolla ishte i njohur gjatë gjithë jetës. I qetë, i dashur dhe fjalëbutë në komunikim, i sjellshëm dhe dashamirë për të gjithë, i sinqertë dhe seriozë në bisedë, zemërgjerë dhe i afërt kudo, modest dhe plotë thjeshtësi me të afërm, të dashur dhe të njohur, janë kujtimet më të bukura që na i ka lënë pas. Kudo punoi dhe veproi, në vend apo jashtë, ai, kurrë nuk i harroi shokët e miqtë e vjetër por i afroi edhe më shumë i vetëdijshëm se detyra e funksione kalojnë por kujtimet njerëzore vazhdojnë përjetësisht. Në çdo çast, gjente mënyrën të jetë afër atyre që i donte e respektonte, t’i ndihmoj ata dhe të jetë frymëzim për arritje të reja. E gëzonte suksesi dhe e mira e të tjerëve, i përgëzonte ata duke ndarë gëzimin e kënaqësinë në të mirën e miqve, të njohurve dhe bashkëvendësve të vet. Fjala e mirë nga goja e tij nuk pushoi të rrjedhuri askurrë derisa vdekja e papritur e mori në gjirin e vet. Edhe në këto kohëra trazirash nga virusi vdekjeprurës, ishte në lidhje të vazhdueshme me të afërmit, miq e të njohur, i interesuar për shëndetin e tyre, për ndonjë nevojë apo ndihmë për çgjë ishte i gatshëm çdoherë. Familja e tij të cilën e deshi aq shumë dhe ku e kishte mbështetjen më të madhe në punë dhe karrierën e tij, fëmijët e tij të cilët përjetuan humbjen më të madhe, le të jenë krenar për virtytet e larta njerëzore që ua ka lënë pas njeriu më i dashur i tyre. Të afërmit e tij kudo, le të ruajnë kujtimet më të bukura nga dashuria dhe përkushtimi i të dashurit të tyre të cilin e mori vdekja e pamëshirshme. Njëjtë, sikur të njohur dhe miq të cilët me besnikëri do ruajnë çaste e momente të përbashkëta të cilëve Nikolla, ose siç e thërrisnim të gjithë, Nisho, do tu mungojë. Do t’u mungojnë kujdesi dhe dashamirësia e tij pasi ai, ndante kohën e vet dhe të familjes, duke ua kushtuar të njohurve dhe miqve sa herë që vinte në vendlindje. Jetove i qetë, i ndershëm dhe me përvujtëri dhe, po ashtu, njëjtë u largove nga kjo botë. Nisho, i përjetshëm qoftë kujtimi në virtytet tua njerëzore të cilat do ta zbukurojnë jetën edhe në amshim.
Gjokë Dukaj